Ik moet helemaal niks!

 Ik moet helemaal niks!

En anderen trouwens ook niet.

Ik vond het altijd een hele recalcitrante houding van mensen al zij deze uitspraak eruit gooiden ‘Ik moet helemaal niks!’ Zo agressief ook. Meestal kwam het namelijk nadat ze een goedbedoeld advies kregen. Dan dacht ik meestal dat ze niet zo moeilijk moesten doen en gewoon luisteren naar wat er ze gezegd werd. Doe niet zo moeilijk dus!

Op die visie ben ik toch een beetje teruggekomen, als in, behoorlijk teruggekomen. Ik vertel je wat, waar en waarom…

Burned out

In 2020 kreeg ik een burn-out. Dat was stom. Achteraf gezien kan je zeggen dat ik het aan had kunnen zien komen. Maar dat is natuurlijk met zoveel dingen. Tijdens die burn-out werden door de psycholoog, huisarts en verschillende mensen om me heen mijn ogen geopend over hoe ik nou eigenlijk in het leven stond. En dat het, gek genoeg, niet was zoals ik altijd dacht dat ik dat deed. Ik was helemaal niet relaxed of flexibel en ik had het helemaal niet allemaal onder controle. Zo raar, want ik dacht namelijk altijd van wel. Ik was toch zo’n sterke vrouw? Ik houd toch moeiteloos alle ballen hoog? Mijn ideale droombeeld van mezelf was (is) dat ik een losse, mega relaxte, alles onder controle hebbende, humoristische, ruim denkende, vrije, rots in de branding ben.

Controle dwang

Nou jammer zeg, niet dus. Want wat blijkt? Ik stel veel te hogen eisen. Aan mezelf, aan anderen, aan het leven. Ik ben een absolute control freak, to the max. Toevallig blijk ik ook nog OCD te hebben (beter  bekend als Dwang neurose) maar dat terzijde. Ik denk dat de control freak iedereen wel bekend voorkomt, OCD of niet. Maar het helpt natuurlijk niet.

Wat moet je?

Het vreemde is van zo’n periode dat je erachter komt dat je soms anderen nodig hebt om jou te vertellen wat jij al je hele leven doet. Zoals een hoop ‘moeten’ van jezelf. Want wat moet je nou eigenlijk? Nou, wat moet je nou eigenlijk écht? Die heb ik mezelf heel vaak moeten afvragen in die periode. Ik zei het ook best vaak in mijn goedbedoelde adviezen. ‘Oh dan moet je effe die en die bellen..’ of  ‘Weet je wat jij moet doen?’ maar ook ‘Moet je luisteren…’. Ja, hoor je het antwoord al? 

Maar sterker nog dan je woordkeuze is natuurlijk je eigen mind die zo tegen jou praat, van binnen. ‘Je moet dit afmaken’, ‘Je kinderen moeten rechtop aan tafel zitten’, ‘Je moet ’s ochtends sporten’, ‘Je moet die vriendin vandaag bellen’ enz. enz. Als je gaat opletten, merk je hoe vaak je dat zegt tegen jezelf op een dag. En als je er eenmaal bewust van wordt en jezelf leert afvragen ‘wat moet ik nou écht?’ dan leer je begrijpen dat eigenlijk niks moet…Of ieder geval kapot weinig. 

En jij moet dus ook niet…
Wat een feest is dat! Blijkt dus dat níks moet! Wauw, een van de beste openbaringen die ik heb gehad. En een mooie bijkomstigheid is ook nog dat niet alleen ík niks moet, maar anderen ook niet. Ja, goed he? Dus ik hoef me ook niet meer te irriteren aan het feit dat anderen iets niet doen zoals ik het wil, of een andere weg kiezen dan ik zou hebben gekozen, of op een andere manier reageren dan zoals ik zou doen. Ik heb het kunnen loslaten. En tuurlijk is het een reis, en tuurlijk is die eindbestemming nog niet bereikt. Misschien gebeurd dat ook nooit, maar feit is, dat ik het weet en 9 van de 10 keer kan zeggen: Ik móet helemaal niks! (En anderen dus ook niet )

Wil je meer weten over hoe je de rust terug kan krijgen in je hoofd? Houd mijn Instagram pagina in de gaten voor leuke tips en blijf op de hoogte van mijn nieuwste blog! www.instagram.com/esther.delahaije.life.coach