Grenzen aangeven

Tot hier en niet verder

Over grenzen aangeven

Ik wil graag een persoonlijke ervaring met je delen over grenzen aangeven.

Een tijdje geleden moest ik grenzen aangeven. Dat moest ik doen tegen iemand die ik goed kende, maar waar ik wel altijd beleefd tegen blijf. Iemand uit mijn vaste kring die ik ook zeker niet wil kwetsen.

 

Mijn batterijtje raakte op

Ik merkte echter dat na ieder bezoek van die persoon mijn vaatje volledig leeg was getapt. Mijn batterijtje helemaal op. Dat komt grotendeels ook doordat mijn dag en nacht ritme totaal anders is. Ik ga om 10 uur/11 uur ‘s avonds naar bed en dan begint de avond pas voor mijn gast. Maar die had inmiddels bedacht dat bij mij thuis blijven hangen totdat ik naar bed zou gaan wel prima was.

 

Het voelde niet goed

Maar dat voelde voor mij niet goed, ik wilde ook voordat ik naar bed ging even lekker alleen zijn om alle energie van de dag en de avond tot rust te laten komen.

Kortom ik moest gaan aangeven dat mijn lieve, lieve bezoek eerder weg moet.

 

Dat was even slikken

Moeilijk maar ik heb het gedaan. Want, ik had mijn eigen mentale welzijn voorop gezet.

De reactie was ook moeilijk. Ik zag al gelijk dat het hard aankwam. Dus dat was even slikken.

 

Breek het gesprek open

Als ik dat zie probeer ik het ongemak van dat gevoel meteen te verzachten door het te bespreken. Hoe lastig ook, maar het moeilijkste heb je al gehad, de eerste boodschap. Dus ik vroeg ‘Wat voel je? Vind je het vervelend?’.

 

Wissel je standpunten uit

Door dat gesprek open te breken kan je de lucht ook gelijk klaren. Je geeft de ontvanger van het bericht de mogelijkheid om gevoelens te delen en ook het gevoel dat je echt wel om die gevoelens geeft. Tegelijkertijd kan je jouw standpunt uitleggen. Wees erop voorbereid dat je misschien niet direct wordt begrepen, maar je hebt wel het juiste gedaan. Dat verdient respect, en meestal krijg je dat sowieso!

 

Het gevoel achteraf

Achteraf voelde ik me dubbel. Enerzijds was ik trots op het feit dat ik sterk genoeg ben geweest om voor mijn belangen op te komen. Anderzijds voelde ik me toch schuldig omdat ik die ander onaangenaam verrast had.

 

Je krijgt er wel wat voor terug

Het gaat echter om de duurzaamheid van deze gevoelens en wat je ervoor terugkrijgt. Het schuldgevoel is hevig, maar wel korter dan de trots. Ik voel me nu nog trots dat ik kracht heb getoond om mijn grenzen aan te geven. En niet in de laatste plaats, ik merk dagelijks wat het mij brengt als ik die kracht laat zien. En uiteindelijk kan je ook op begrip rekenen van de ontvanger.

 

Het ligt aan jou

Ook al komt dat begrip vaak later, als er wordt ingezien dat het niet aan die ander ligt maar aan jou. Wat? Ja ouch, I know. Ik bedoel dit met alle liefde :D. Maar wat ik hiermee bedoel is dat je een situatie hebt laten ontstaan door je grenzen niet (eerder) aan te geven. Daardoor wordt iets een ‘gewoonte’ en wordt het onbewust van jouw verwacht.

 

Doorbreek het patroon

Dat is lastig te doorbreken, zeker in de familiare kring! Als jij opeens nee gaat zeggen tegen iets waar je altijd ja tegen zei, wordt dat soms niet meteen begrepen en kunnen reacties zelfs vrij emotioneel zijn.

 

Niemand zei dat het makkelijk was

Wat je hier aan kan doen, is het toch doen 😊. De eerste keer is niet makkelijk. Maar Nobody said it was easy. Als je wil krijgen wat je altijd had, moet je blijven doen wat je altijd deed. 😉

Ook hiervoor geldt, ga eraan beginnen en mensen zullen merken dat je steeds en steeds meer open bent over waar jouw grenzen liggen. Het wordt steeds gemakkelijker.

 

Het gaat om jouw welzijn!

Denk eraan dat het gaat om jouw welzijn, dat is het allerbelangrijkste! Anderen kunnen niet op jouw steunen als jij wankel bent. Niemand kan zitten op een stoel met drie poten (zelf bedacht).

En met betrekking tot die schuldgevoelens, jij doet die ander ook een plezier door ze niet aan het lijntje te houden. Je geeft duidelijkheid en je bent oprecht. Daar heeft iedereen het meeste aan.

 

Schuldgevoelens op hun best

Nog een voorbeeld met betrekking tot schuldgevoelens, die soms helemaal niet eens nodig zijn (wanneer wel eigenlijk?).

Mijn vriendin is heel close met haar familie. Zij komen iedere week samen bij opa en oma thuis, met alle ooms, tantes, neefjes en nichtjes. Een prachtige familie band waar ik soms wel jaloers op ben 😉.

 

De schaduw van liefde

Maar dan komt de schaduwkant van zo’n ‘gewoonte’ om de hoek kijken. Mijn vriendin wilde eens wat anders doen op de vaste familieavond. Ze voelde zich echter verplicht om te gaan, want ze ging nou eenmaal al haar hele leven en mensen verwachtten dat ze komt.

 

Wat praten we onszelf aan?

Ik vroeg haar of iemand ooit tegen haar had gezegd dat er echt verwacht werd dat ze kwam. Het antwoord was nee. Na een beetje doorvragen was het vooral haar eigen gedachtes die haar vertelde dat het niet kon.

 

Patronen en gewoontes

Dat is ook niet haar schuld, dat komt omdat het patroon er bij de hele familie inmiddels was ingeslopen. Dat doen zij op hun beurt natuurlijk ook niet expres. Dat is nou eenmaal hoe gewoontes zich ontwikkelen. En gewoontes geven houvast en een gevoel van vertrouwdheid. Het zou mij niks verbazen als er meer mensen in de familie met hetzelfde zitten als mijn vriendin!

 

Niets meer dan begrip

Dus uiteindelijk heeft ze de familie bedankt en netjes gezegd dat ze andere dingen ging doen die avond. En wat denk je? Er werd haar veel plezier gewenst en er was niets anders dan oprecht begrip. Schuldgevoelens? Alleen bij voorbaat, door mijn vriendin zichzelf aangepraat, maar daarna verdwenen als sneeuw voor de zon.

 

Doe het met liefde

Zo zie je maar. Grenzen aangeven kan op veel manieren en met liefde. Het is niet altijd makkelijk maar soms is het makkelijker dan je denkt.

Just do it. Dat is de enige manier om van twijfel, schuld en overweldiging af te komen. Uiteindelijk pluk je er alleen maar vruchten van.

Laten zien dat jij actief bezig bent met groeien als mens is een hele sterke eigenschap, daar kan niemand een probleem mee hebben!

Wil jij meer weten?

 

Kan jij wat tips gebruiken over het aangeven van grenzen? Of dat nu op je werk is, thuis of in je sociale kring, volg me op instagram: www.instragram.com/esther.delahaije.life.coach